Herb — Gmina Bisztynek
gmina miejsko-wiejska · powiat bartoszycki

Gmina Bisztynek

Powiat
bartoszycki
Województwo
warmińsko-mazurskie
Członek WMSP od
2026
Ludność
5481 os. (2025)
Powierzchnia
203,55 km²
Sołectwa
20
Brama Lidzbarska w Bisztynku
Brama Lidzbarska w Bisztynku. Fot. MOs810, Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0

Gmina Bisztynek

Gmina miejsko-wiejska w południowej części powiatu bartoszyckiego. Zajmuje 203,55 km² i liczy ok. 5,5 tys. mieszkańców. Siedzibą władz jest miasto Bisztynek, położone na Warmii. Miasto jest znane z Diabelskiego Kamienia, głazu narzutowego o obwodzie ok. 28 m.

Charakterystyka

  • Powierzchnia: 203,55 km²
  • Ludność: 5 481 osób (GUS, stan na 31 grudnia 2025 r.)
  • Liczba sołectw: 20
  • Gmina nie leży przy granicy państwa. Sąsiaduje z gminami Bartoszyce, Jeziorany, Kiwity, Kolno, Korsze i Reszel
  • Użytki rolne zajmują 80% powierzchni gminy, lasy 10% (dane z 2002 r.)
  • W Bisztynku krzyżują się droga krajowa nr 57 (Bartoszyce–Bisztynek–Pułtusk) i droga wojewódzka nr 594 do Reszla i Kętrzyna
  • Najbliższy przystanek kolejowy znajduje się w Sątopach-Samulewie

Kamień, brama i kościół

  • Diabelski Kamień — granitowy głaz narzutowy o obwodzie ok. 28 m i wysokości ok. 3 m. Z nim wiąże się niemiecka nazwa miasta, Bischofstein („biskupi kamień”)
  • Brama Lidzbarska — powstała na przełomie XV i XVI w.. Jest jedynym zachowanym elementem obwarowań Bisztynka. Około 1780 r. obniżono ją i przebudowano w stylu barokowym
  • Kościół św. Macieja Apostoła i Przenajdroższej Krwi Pana Jezusa — po pożarze z 1770 r. odbudowany jako trójnawowa hala. Konsekrowano go 5 sierpnia 1781 r. w obecności biskupa Ignacego Krasickiego

Przyroda

Na terenie gminy leży rezerwat przyrody Polder Sątopy-Samulewo. Chroni rozlewisko, które jest lęgowiskiem ptaków wodno-błotnych.

Władze

Burmistrz: Zbigniew Filipczyk (kadencja 2024-2029)

Współpraca w ramach WMSP

Walne Zgromadzenie przyjęło Gminę Bisztynek do Stowarzyszenia 25 maja 2026 r. Jednostka uczestniczy we wspólnej strategii terytorialnej Pogranicza do 2030 roku oraz w programie CuRI 2026–2027 (Eastern Border Regions Catching-up Regions Initiative, Komisja Europejska + Bank Światowy).