Gmina Miejska Bartoszyce

Gmina miejska i siedziba powiatu bartoszyckiego. Miasto leży na Nizinie Sępopolskiej, w dolnym biegu Łyny. Zajmuje 11,79 km² i liczy ok. 20,8 tys. mieszkańców. Jego znakiem rozpoznawczym jest Brama Lidzbarska z 1468 r.

Charakterystyka

• Powierzchnia: 11,79 km²
• Ludność: 20 767 osób (GUS, stan na 31 grudnia 2025 r.)
• Miasto leży 17 km od granicy z Rosją, 58 km od Królewca i 71 km od Olsztyna
• Przez Bartoszyce biegnie droga krajowa nr 51 do przejścia granicznego w Bezledach
• Przez miasto prowadzą też drogi wojewódzkie nr 512 i 592
• Pierwszy pociąg wjechał na stację Bartoszyce w 1866 r. Od 1 lipca 2002 r. miasto nie ma kolejowych połączeń pasażerskich
• W Bartoszycach stacjonuje 20 Bartoszycka Brygada Zmechanizowana

Od warowni do miasta powiatowego

W 1240 r. Krzyżacy wznieśli tu drewnianą warownię na miejscu staropruskiego grodziska. Miasto założono w 1326 r. 17 lutego 1332 r. wielki mistrz Luther z Brunszwiku nadał osadzie na prawym brzegu Łyny nazwę Bartenstein.

26 kwietnia 1807 r. podpisano w Bartoszycach traktat bartoszycki, układ sojuszniczy Prus i Rosji przeciwko Napoleonowi. W 1902 r. przeniesiono tu z Frydlandu siedzibę powiatu. Nowy gmach stanął na ruinach zamku krzyżackiego.

Brama Lidzbarska

Średniowieczne Bartoszyce miały trzy bramy miejskie. Zachowała się Brama Lidzbarska z 1468 r. Bramę Królewiecką i Młyńską zniszczono po wojnach napoleońskich.

Władze

Burmistrz: Wiesław Kurach (kadencja 2024-2029)

Współpraca w ramach WMSP

Walne Zgromadzenie przyjęło Gminę Miejską Bartoszyce do Stowarzyszenia 25 maja 2026 r. Jednostka uczestniczy we wspólnej strategii terytorialnej Pogranicza do 2030 roku oraz w programie CuRI 2026–2027 (Eastern Border Regions Catching-up Regions Initiative, Komisja Europejska + Bank Światowy).